Mantelzorg is de niet-professionele hulp die zorgbehoevenden krijgen van familie, kennissen, buren, vrienden en vrijwilligers. Ze helpen in het huishouden, gaan boodschappen doen, zorgen dat de papieren in orde zijn, helpen bij hygiëne en verzorging, enzovoort. In Brussel zijn het meestal buren, vrienden en kennissen die dergelijke zorg op zich nemen. Hun bijdrage aan de zorg is van onschatbare waarde, zeker met de toenemende vergrijzing en individualisering van onze samenleving.

Mantelzorgers ervaren hun taak meestal als erg zinvol en bevredigend. Voor iemand zorgen is een vanzelfsprekend onderdeel van hun leven. Dat geldt zeker voor vrouwen die vaak hun partner overleven. Maar iemand voor lange tijd verzorgen, is ook zwaar en vergt veel energie. Dat leidt vaak tot stress, of tot het gevoel dat het een verplichting is. Daarom is het belangrijk dat zij genoeg ondersteuning krijgen en dat er een goede afstemming is met de professionele hulpverleners.

Wanneer verschillende mensen een deel van de zorg op zich nemen en elkaar aanvullen en aflossen, blijft het voor iedereen haalbaar om het vol te houden. Voor mantelzorgers is het erg belangrijk dat zij af en toe ontlast worden van hun taak. Dat kan bijvoorbeeld als de zorgbehoevende nu en dan terecht kan in een dagverzorgingscentrum (DVC) of in een centrum voor kortverblijf (CVK) .

Verenigingen van gebruikers en mantelzorgers hebben twee opdrachten.

• Ze organiseren regelmatig ontmoeting tussen hun leden, verspreiden informatie en geven advies.
• Ze overleggen met hun leden, inventariseren de problemen van gebruikers en mantelzorgers, signaleren de knelpunten aan de overheid en verdedigen de belangen van hun leden.

Voor meer info over mantelzorg en de verenigingen, klik hier